the w h e e l s of the b u s go round and round.
round and round.
round and round.

2-3 saatlik otobus (aslinda minibus) seyahatlerini hic sevmiyorum.
bodrum izmir arasi.
artvin yusufeli arasi.
ankara kayseri arasi.
sanki azicik bi mesafe gitmeye degmez gibi.
bi yandan da tek vasita o minibusler gibi.
ben zaten oturmayi hic sevmiyorum oyle uzun saatler.
yanimda da konusan biri olmayinca cidden kendi kendime konusuyorum.
en cok da ne kadar kaldi diye soruyorum.
kolumda da saat olmadigi icin iki dakikada bir cep telefonumu cikarip bakiyorum.
cikarinca bari bi tane sudoku yapiyim diyorum.
sonra midem bulaniyo.
biraz onume bakiyim diyorum.
o zaman da iste yine kendi kendime konusmaya basliyorum.

kesinlikle yalniz seyahat etmemeliyim.

ya da kitap, ipod, karekaralamaca yanimda olmali.



tedbirsiz olmamaliyim.
bi de coraplarimi unutmusum.

selpakla da hep boyle oluyo.


bos vaktin olunca da bunlari farkediyosun.


etc.