My monday.

Evim evim yalniz evim.
Odam odam minimal odam.
Bakma ama duvarlara.

Aksama arasina sogukluk giren ailem sanki yeniden connect oluyosunuz.
I like.

Her aksam her haftasonu gorusulen aile bireyleri hic gelmez olmustu.
Ozlemle baslayan duygular yavas yavas kirginliga ordan da kizginliga dogru shift ediyordu.
Annesi gelinine kizmis gelin gorumceye gucenmis dayiyla yegen anlasamamislar kuzen utanip sikilmis baba eve ugramamis en uzak ulkeyi secmis.
Birisi bir kuyuya bir tas atmis herkes gelmis ona bakmis.
Reconnect.



Bu telasin icinde herkesle arasi iyi olan ipkisin eli telefona gidip gidip gelmis.
En sonunda en dogru anda yesil tusa iki kere basmis.
Hemen yuzu gulmus.

Eseneyerek asagi dogru kaykilarak uykulu gozlerle kahvesini yudumlamis.
Kalbini iyice kaptirmis.